در این شماره، پایان نامه ی آقای هادی فكر جوان را تحت عنوان دیدن، دریافتن، جاودانگی را به استاد راهنمایی سركار خانم طاعی كه جهت دریافت درجه ی كارشناسی عكاسی ارائه شده است، به شما معرفی می كنیم.آقای فكر جوان پایان نامه ی خود را با گفتاری از كنفوسیوس آغاز می كند: «در یی چینگ رازهایی هست كه در لحظه ی هماهنگی انسان، زمین و آسمان فهمیدنی است» و به نوعی می توان گفت ما در این پایان نامه علاوه بر تأمل نظری، با نوعی نگرش فلسفی در عكاسی مواجه هستیم. 

 

 

 

در این پایان نامه با سه مقوله ی دیدن، دریافتن و جاودانگی برای رسیدن به عكاسی، به مثابه ی یك تجربه ی هنری آشنا می شویم كه از دیگاه آقای جوان، عكاسی مساوی است با این سه مرحله؛ اگر با دید یك تجربه ی هنری در آن نگریسته شود و لزوم طرح این مبحث را در قالب مقدمه ای كه در ابتدا آمده است ذكر می كند. رئوس كلی مطالب ارائه شده در این پایان نامه عبارتند از:

 

- بررسی تأثیر لحظه به عنوان پازل گمشده ذهن تهی و تقدس آن.

مسئله ی لحظه چیزی است که ذهن مرا بسیار به خود مشغول داشته این پرسش كه لحظه چقدر لحظه ایست یا چقدر یگانه و اتفاقی است، این مسئله كه لحظه تا چه حد می تواند به هماهنگی بین همه چیز مرتبط باشد».

 

- مسئله ی تقدس (تقدس اتفاق و تقدس لحظه)

در این بخش به تعریف قضیه ی اتفاق و بررسی سلسله اتفاقات سرنوشت ساز در زندگی آدمی پرداخته است: «هرچه به این اندیشه نزدیكتر می شویم، درمی یابیم كه در ذات اتفاق، تقدسی نهفته است و هر امری به هر میزانی كه اتفاقی باشد گویی آسمانی تر است،اینجاست كه مفهوم تقدس لحظه و تقدس اتفاق حاصل می شود». دین و دریافتنمؤلف در ادامه به بحث دیدن و در مرحله ی دوم، دریافتن می پردازد و در روشن كردن این مسئله چند عامل مهم را كه پدیده اتفاقی بودن دریافت عكاس را شكل می بخشد، فهرست می كند. او یك دسته بندی كلی از عوامل محیطی و محاطی مؤثر بر این مطلب را عنوان می كند كه این عوامل، عكاس را در رسیدن به «هماهنگی كامل برای رسیدن به لحظه ی دریافت» یاری می دهند. 

 

 

 

جاودانگی

در نهایت می رسیم به سومین حلقه ی زنجیر یعنی جاودانگی كه در كنار دیدن و دریافتن می تواند مرز محكمی میان عكاسی و تصویر سازی بنا كند. او دیدگاه خود را با بیان این مطلب كه جاودان كردن در عكاسی، به معنی ثابت كردن و ساكن كردن یك تركیب بندی، زاویه، نگاه و ثبت این سكون است، به جمع بندی كلی می رساند.در انتها، مجموعه ای از عكس های آقای جوان را در سه آلبوم تحت عنوان «سایه های ناپیدای كودكی كه من بودم» ستایش های غریبانه ی شهر كوچك و حركت در زمان مومی شكل را مشاهده می كنیم كه خود عكاس به توضیح تفسیر روند عكاسی این مجموعه ها و چگونگی گزینش آنها می پردازد.این پایان نامه، ما را وا می دارد تا با نگاهی دیگر در مقوله ی عكاسی آشنا شویم و آنچه خواندن آن را برای ما جالب می نماید، صراحت و تلاش عكاس در پیوند مباحث نظری و عملی است.برای آشنایی بیشتر با مباحث مطرح شده در این پایان نامه خواندن آن را به شما توصیه می كنم. 

 

این پایان نامه به شماره ی «1381/143» در بخش پایان نامه های کتابخانه ی دانشگاه هنر موجود می باشد. 

نوشته ی ونوشه محمدی 

«نخستین جشن عكس دانشگاه هنر» كه از 18 الی 22 آذرماه سال جاری در دانشگاه هنر برگزار شد، بخشهای متنوعی را در بر داشت از جمله برگزاری نمایشگاه آثار شهید حسن قریب در اولین سالگرد شهادت او، برگزاری نمایشگاه عكس های برگزیده مسابقه با موضوع عكاسی طنز و خدا در شهر (با داوری: افشین شاهرودی، پریسا دمندان و غزاله هدایت)، نمایش فیلمهایی از زندگی و آثار عكاسان بزرگ جهان (روبر دوانو و ژاك هنری لارتیگ)، نمایش فیلم كنتاكت و فیلم آموزشی نورپردازی (همه فیلمها برای اولین بار در ایران به نمایش عمومی در آمدند)، برپایی نشستهای آموزشی (با موضوعاتی چون رابطه عكاسی و گرافیك با حضور ابراهیم حقیقی، بررسی عكسهای طنز دوره قاجار با حضور محمدرضا طهماسب پور، عكاسی مادون قرمز با حضور سعید بهروزی و عکاسی و مفهوم زمان با حضور سیدمهدی مقیم نژاد)، فروش كتاب، نشریات تخصصی عكاسی و تجهیزات و لوازم مصرفی عكاسی با تخیف ویژه و غرفة عكس یادگاری. 

 

محمدعلی صابری(نفراول بخش خدادرشهر)

 

 در مراسم اختتامیه نیز با نمایش فیلم استاد محمد خادمیان با دكتر هادی شفائیه و همچنین فیلم گفتگویی با استاد خادمیان، از زحمات چندین و چند ساله ی ایشان به جامعة دانشگاهی عكاسی تجلیل شد.متأسفانه این مراسم، علیرغم غنای محتوایی، تنوع و تازگی برنامه های در نظر گرفته شده، مورد استقبال دانشجویان قرار نگرفت. بطور مثال هنگام نمایش فیلم، حداكثر 30 نفر در سالن حضور داشتند و با توجه به خالی بودن جای چنین برنامه هایی در دانشگاههای ما و حتی جامعه عكاسی انتظار می رفت كه حداقل دانشجویان رشته عكاسی توجه بیشتری از خود نشان دهند. شاهد بودیم وقتی یكی از برنامه ها با 15 دقیقه تأخیر شروع می شد، حضار عصبانی شده و تالار فارابی را ترك می گفتند و این در حالی است كه همان عزیزان، برای شركت در مراسم دیگری كه بار علمی و محتوای چندانی نداشت، به راحتی حدود 2 ساعت منتظر شدند و حتی ورودی تالار فارابی را ترك نكردند و مصرانه قصد شركت در آن مراسم را داشتند و این واقعاً جای نگرانی دارد. 

 

حدیثه حسینی(نفراول بخش طنز)

 

 به هر ترتیب نخستین جشن عكس دانشگاه هنر برگزار شد و امیدواریم كه جشن عكسهای بعدی، با استقبال بیشتر دانشجویان و علاقمندان عكاسی مواجه شود جرا كه همین حمایتهاست كه انگیزه بیشتری ایجاد می كند برای هر چه بهتر اجرا كردن آن.

 

 نوشته ی حمید صف آرا (دبیر نخستین جشن عکس دانشگاه هنر) 

 

صفحه 14 از 14
صفحه قبلی |<< << < ... 13  [14]